Wij zijn Angela en Jenneke, en deze week in Mto aangekomen.
We komen uit Groningen en zijn de komende tweeënhalve week opnieuw bij Stichting Twiga in Mto wa Mbu. Vorig jaar hebben we al een paar weken bij Twiga doorgebracht, dus we hadden hoge verwachtingen en vooralsnog zijn we weer zeer tevreden! Naast een weerzien met de kinderen, de staff en Tanzania, zijn we ook gekomen om de verjaardag van onze vriendin Mariët te vieren. Het is ongelooflijk hoeveel dingen zijn veranderd, maar veel is ook hetzelfde gebleven. De bibliotheek is afgemaakt, Mariët is intern verhuisd en er is een speeltuintje bij gekomen! Daarnaast zijn er een aantal nieuwe guards. De kinderen zijn nog net zo onbevangen als eerder en we voelen ons weer net zo thuis als de vorige keer.

Via vrienden, werk en facebook hebben we geld ingezameld. Daarmee hebben we allerlei handige dingen kunnen kopen voor de kinderen en voor de stichting. Er is nog voldoende geld over voor een uitje en voor extra spullen.
Deze weken gaan we ons bezighouden met de kleuters, opruimen en herindelen van het hoofdgebouw en verder proberen we een leuk programma voor de kinderen op de zaterdag te verzorgen.

We hopen wederom op een super fijne tijd bij Sarakasi!

In 2010 kwam ik voor het eerst in aanraking met Twiga. Een stichting die mij direct al aansprak vanwege haar visie. “Niet de volledige verantwoordelijkheid overnemen” en het motto: “niets gaat voor niets” spraken mij aan!” Door een artikel in een Gronings weekblad dat ging over Mariët, kwam ik in oktober 2011 opnieuw in aanraking met Twiga en dit keer was ik er klaar voor om te vertrekken en met Mariët samen te gaan werken als project coördinator.

Op 7 maart ben ik gearriveerd en het is fijn om te merken dat ook hier de klik met Twiga nogmaals bevestigd wordt! Door middel van foto’s en filmpjes had ik al een klein beetje een idee van wat mij te wachten stond maar in de werkelijkheid is het altijd nog weer anders. Gelukkig bevalt het me erg goed in Mto wa Mbu!

Voor vertrek heb ik geld ingezameld om het doel dat Twiga heeft voor 2012 te kunnen verwezenlijken. Namelijk: dat alle kinderen in het project kunnen profiteren van kwaliteitsonderwijs. Nu amper een week na aankomst is het al zover dat de laatste kinderen die nog op de overheidsschool zaten ook naar een privé school gaan. In de komende jaren hoop ik namens Twiga bij te kunnen dragen aan een betere toekomst voor alle kinderen waar Twiga op dit moment de verantwoordelijkheid voor draagt!

Even voorstellen; Mijn naam is Ger Heine en ik woon samen met mijn vrouw Elleke in het mooie dorp Ursem (Noord-Holland). Ik ben in contact gekomen met de Stichting Twiga via Yvanka Zwaga die hier tweemaal als vrijwilliger is geweest. Ik ben na mijn pre-pensioen mijn tijd gaan invullen met bezigheden die voor anderen nuttig, en voor mezelf leuk zijn. Zoals: gehandicapten-vakantiebegeleider, begeleider van vluchtelingen bij integratie in Nederland, en verder als verwoed hobby-kok, kook ik voor fietsgroepen, skiers en deze winter voor de schaatsploeg BOHH op de Weissensee in Oostenrijk.
Ik hoop voor Twiga in Mto wa Mbu van nut te kunnen zijn op welk gebied dan ook. Verder is dit ook een mooie manier om Tanzania en zijn bevolking te leren kennen.

Hallo! Wij zijn Sharon & An. Wij zijn twee laatste-jaars studenten kleuteronderwijs van het KHBO te Brugge. Wij hebben gekozen om 3 maanden ontwikkelingssamenwerking te doen via Twiga.
Ondertussen verblijven we hier al twee weken en konden we vlot kennis maken met de cultuur, taal, omgeving en de super schattige kindjes.
We kwamen naar hier om een steun te geven aan het onderwijs. Wij hopen dan ook om onze eigen ervaringen hier een meerwaarde te geven. Dit is vandaag al heel goed gelukt. We speelden vandaag poppenkast en de kinderen vonden het super fijn! Nu bereiden we ons voor op het het maken van een winkeltje. Maandag vliegen we vol enthousiasme in de klasjes om les te geven.
Het wordt voor ons alvast een leerrijke ervaring!

Afgelopen maandag heeft Sander een interview gehouden bij Radio Oost om te praten over Twiga en zijn rol daarin. Het interview is te beluisteren op de site van RTV Oost: http://www.rtvoost.nl/radio/default.aspx?uid=237071, vanaf 12 minuten 30 seconden, direct na het nummer van Coldplay.

Het is nog steeds een drukte van belang in Mto! Geen grote hoogtepunten en mijlpalen misschien, maar dat betekent niet dat er niks gebeurt! Integendeel, het bruist! Met behulp van Joke (en sinds deze week ook An en Sharon!) leeft de nursery enorm. Het schoolplan is bijna af en de kinderen krijgen een ongelovelijke variatie aan lessen, knutselen en nieuwe materialen voorgeschoteld. Zo heeft Joke poppen meegenomen, wat een enorme hit is, worden er verjaardagsmutsen gemaakt, wordt er lekker veel met de verkleedkleren gespeeld, is er een special bord om op te tekenen gekomen, en hebben An en Sharon een poppenkast gemaakt (deze laatste twee projecten in samenwerking met onze Cornelis).

Daarnaast is ook het werk aan de bibliotheek lang niet stil blijven staan. Ondertussen staan alle kasten op hun plek, is Ad klaar met zijn mega-klus om alles te verven, werkt Cornelis gestaag door aan het maken van horren voor alle ramen, en gebruiken we elk vrij uurtje om de eindeloze stapels boeken te kaften. We hopen de bibliotheek vanaf ongeveer half maart officieel in gebruik te kunnen gaan nemen.

We zitten dus lang niet stil!

We zijn in Mto wa Mbu al maanden aan het bouwen; de bibliotheek, de speeltuin en het nieuwe kantoor. Zaterdag 4 februari hebben we het kantoor feestelijk geopend met een toespraak, een glaasje ranja en een koekje. De dag erna is Mariet er naartoe verhuisd en nu geniet ze optimaal van haar nieuwe kantoor. Het is er lekker rustig, lekker koel en lekker ruim. Heel wat anders dan werken in je slaapkamer! De bibliotheek is ook bijna klaar, op dit moment wordt er de laatste hand aan gelegd: het inrichten!

[Show as slideshow]

In Nederland schijnt het 20 graden te vriezen, het type weer dat thuis meestal leidt tot een Afrikaans tempo bij mij. Werk naar de achtergrond, polepole, zeg maar en naar buiten. Buiten zijn we hier eigenlijk de klok rond, pole pole werkend aan kamers en kantoren, superleuk. Mariet’s kantoor en kamer zijn eindelijk klaar en kleurig en ingericht. Reden voor een openingsfeestje en een toespraak van Dick ‘baba Mariet’ Veen, die, vrij vertaald door de coördinatrice, meerdere lachsalvo’s ontlokte aan de toegestroomde Twiga-bevolking. Heerlijke lui allemaal, serieus en vrolijk tegelijk; voor mij erg Afrikaans, die houding, problemen genoeg en een erg vitaal humeur. Gevoegd bij de inzet en goede bedoelingen van leiding en vrijwilligers: Twiga is een topplek!
We genieten, Dick, Kees en Chris.

In de voorbereiding op zijn avontuur voor Twiga heeft Sander van Ravenhorst samen met Kasper Borgonjen een interview gegeven aan de Stentor.

Habari,
Lekker warm is het hier. Veel beter dan in Rotterdam, daar ben ik vandaan gekomen om een tijdje in Mto wa Mbu te bivakeren en mijn eerste kennismaking met Afrika te beleven. Ondertussen laat ik ook mijn handen wat wapperen om een weg te vinden door de berg verzamelde klussen. En werk is er plenty!
Na het stuk lopen in de crisis van een fonkelnieuw prachtbedrijf waarvoor ik vier jaar geleden naar Roterdam ben verhuisd, was ik een beetje klaar met het doen-en-laten in Nederland. Ik vond dat er nieuwe input nodig was in mijn leven. Na eindelijk van mijn molensteen met dakpannen verlost te zijn kon ik hier ook werkelijk “handen en voeten” aan geven.
Ik wilde naar Afrika! Zelf een jaar of acht oud, maakten de filmpjes om geld los te krijgen voor hongerend Afrika al grote indruk en dat doen ze nog, maar ook de dieren die hier leven of de chaotische steden via films en documantaires. Ik wilde het graag zelf eens zien. De tijd is natuurlijk ook hier door gegaan. Er zijn dingen verbeterd, maar ook nog genoeg voor verbetering vatbaar. Nog steeds zijn er olifanten, giraffen en ander gespuis en het ligt nog steeds op dezelfde plek. Interessant genoeg om mijn droom maar eens te gaan leven.
Nu wilde ik geen duur hotel met energieverslindende airco en luxe zwembad, tot in de puntjes verzorgd, van waaruit ik een safari zou kunnen ondernemen. Om vervolgens thuis in je eigen leugen te moeten geloven als je verteld dat je in Afrika bent geweest. Ik wilde het leven hier voelen, proeven en ruiken. Met de mensen leven en hen en mijzelf de kans geven aan elkaar te kunnen wennen om van hieruit wellicht een beetje te kunnen voelen dat je samen bent. Dan moet er in elk geval aan tijd geen gebrek zijn. Ik bedacht toen dat ik met een achtergrond in de bouw best een geschikte vrijwilliger zou kunnen zijn. Afrika beleven op een bepaalde plek voor langere tijd en een stukje goodwill tonen. Dat klonk als een mooie combi. Het is Tanzania geworden. Vier maanden onderhoudsmedewerker voor stichting Twiga. Ik ben Cornelis Westerhof.